ابتذال ماشینیسم تولید فزاینده است. وقتی تولید بیش از مصرف کننده در یک جامعه باشد تقدم تولیدی بوجود می آید، سرمایه دار می خواهد این تنگنا را بشکند. چه می کند؟ در دو بعد توسعه ی مصرف می دهد.
     یکی افقی( سطحی ) و دیگری عمودی ( عمقی ). مصرف افقی زمانی است که بازارهای دیگر و جوامع دیگر را با زور نظامی یا ترفندهای سیاسی یا استعمار فرهنگی تسخیر می کند و تولید خود را در آن ها به فروش می رساند.
     این کار شکل جهان را تغییر می دهد و روابط اجتماعی و انسانی و ارزش ها را دگرگون می سازد.
     نوع دوم ایجاد تنوع در مصرف یک مصرف کننده است، این مصرف کننده قبلا" سالی یک بار ـ عید به عید ـ لباس و کفش نو می پوشید و خودش را نو نوار می کرد. ماشین که نمی تواند منتظر بماند تا عید دیگر برسد، او و خانواده اش را که عید به عید معدودی مصرف داشت متجدد می کند و " مصرف پرست " ـ به جای همه ی عشق ها و پرستش های گذشته ـ تا جایی که هر فصل و بعد هر ماه و سپس هر هفته و بالاخره هر روز لباس و فرم دیگری می خواهد و می خرد.
     این است که انسان در این جوامع کار می کند برای اینکه نیاز های فزاینده ی مصرفی را جوابگو باشد. قسط مصرف های جدید را بدهد.
                      چنین است که ماشینیسم آیندمان را در گرو گذشته می گذارد.

مجموعه اثار ۳۱ ، ص ۳۴

مجموعه آثار ۲۱، ص ۱۰

مجموعه آثار ۲۱ (زن)، ص ۲۰۲ و ۲۰۳